Του Λυμπερόπουλου Νίκου
Προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αρκαδίας
Το 36ο Συνέδριο της Π.Ο.ΑΣ.Υ. δεν αποτέλεσε μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Αντιθέτως, ανέδειξε με τον πλέον σαφή τρόπο ότι το συνδικαλιστικό μας κίνημα διέρχεται μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας, λειτουργίας και ουσιαστικής εκπροσώπησης.
Και αυτή η κρίση δεν είναι αφηρημένη. Έχει συγκεκριμένες αιτίες, ευθύνες και ονοματεπώνυμα.
Διαβάστε επίσης
Πριν ακόμη την έναρξη του συνεδρίου, σημειώθηκαν γεγονότα που μόνο ως «περίεργα» μπορούν να χαρακτηριστούν. Συμπτωματικά — ή ίσως όχι — τα περιστατικά αυτά αφορούσαν αποκλειστικά σε μέλη που ανήκουν στον χώρο της αντιπολίτευσης.
Ενδεικτικά:
Απόπειρα παραβίασης λογαριασμών Facebook συνέδρων της ομάδας Πάκου μέσω συγκεκριμένων μηνυμάτων στο Messenger, καθώς και παραβίαση του λογαριασμού του προφίλ του προέδρου της Ένωσης Θεσσαλονίκης Τσαϊρίδη Θεόδωρου... Όλως τυχαίως !!!
Πρόκειται για ενέργειες που γεννούν εύλογα ερωτήματα.
Στο συνέδριο κατατέθηκαν συγκεκριμένες και ιδιαίτερα σοβαρές καταγγελίες. Μεταξύ αυτών, επιδόθηκε εξώδικο από δικαστικό επιμελητή προς τον Πρόεδρο της Π.Ο.ΑΣ.Υ., ο οποίος, παρ' ότι ήταν παρών, αρνήθηκε να το παραλάβει (!!!), με αποτέλεσμα να ακολουθηθεί η διαδικασία θυροκόλλησης.
Τα ερωτήματα τέθηκαν δημόσια, ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές.
Και όμως, αντί για ουσιαστικές απαντήσεις, παρακολουθήσαμε έναν καταιγισμό «ανακοινώσεων ενότητας», που επιχείρησαν να μετατοπίσουν τη συζήτηση από την ουσία.
Για την ταμπακέρα, σιωπή.
Και μάλιστα εκκωφαντική.
Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα:
- Συμμετείχαν στο Συνέδριο Ενώσεις χωρίς να έχουν καταθέσει τα προβλεπόμενα πρακτικά στο Πρωτοδικείο;
- Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο αριθμός των ψηφισάντων υπερβαίνει κατά πολύ τα οικονομικά τακτοποιημένα μέλη;
- Ψήφισαν και εκλέχθηκαν δόκιμοι, παρά τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις;
- Υπήρξαν μέλη που συμμετείχαν σε εκλογικές διαδικασίες άλλων Ενώσεων;
Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι απλά. Είναι θεσμικά, κρίσιμα και αδιαπραγμάτευτα.
Παράλληλα, οι σοβαρές ενδείξεις για χαλκευμένο κατάλογο συνέδρων, οι ασυμφωνίες στους αριθμούς των μελών και των αντιπροσώπων, καθώς και λοιπά συναφή ζητήματα, απαιτούν άμεσες και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Οι αριθμοί, άλλωστε, δεν επιδέχονται ερμηνείες.
Κι όμως:
Καμία σαφής απάντηση δεν δόθηκε.
Καμία τεκμηρίωση δεν παρουσιάστηκε.
Καμία ουσιαστική διάψευση δεν επιχειρήθηκε.
Αντί αυτών, επιλέχθηκαν υπεκφυγές, απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί και η γνωστή τακτική της μετάθεσης ευθυνών.
Την ίδια στιγμή, επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί μια «μικρή μειοψηφία» ως υπαίτα της έντασης! Μια "μειοψηφία" που στην πραγματικότητα αριθμεί εκατοντάδες νόμιμα εκλεγμένους αντιπροσώπους.
Εξίσου ηχηρό είναι και το μήνυμα των ίδιων των διαδικασιών:
300 αντιπρόσωποι καταψήφισαν ή απείχαν συνειδητά από κρίσιμες ψηφοφορίες — όχι από αδιαφορία, αλλά από ευθύνη.
Όταν τίθενται σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, η συμμετοχή δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως νομιμοποίηση προβληματικών διαδικασιών.
Παράλληλα, καμία απάντηση δεν δόθηκε για τη διαχείριση των οικονομικών της Ομοσπονδίας. Ένα αποθεματικό που από 1.400.000 ευρώ, βάσει προϋπολογισμού, οδηγείται με γεωμετρική πρόοδο στο ... "μηδέν" !
Και όλα αυτά τη στιγμή που:
-Οι αστυνομικοί δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές τους ανάγκες
- Η ακρίβεια εξαντλεί κάθε οικονομική αντοχή
- Οι δεύτερες και τρίτες δουλείες δυστυχώς έχουν γίνει καθημερινότητα
- Οι αναγκαστικές αποσπάσεις (χωρίς επιθυμία) συνεχίζουν να διαλύουν οικογενειακούς προγραμματισμούς
Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η διοίκηση επιλέγει επικοινωνιακή διαχείριση και πανηγυρισμούς για «επιτυχίες» που δεν αποτυπώνονται στην καθημερινότητα των συναδέλφων.
Τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας σε 12 Ενώσεις καταδεικνύουν ξεκάθαρα απογοήτευση και ανάγκη για ουσιαστική, μαχητική διεκδίκηση και όχι επικοινωνιακή διαχείριση και πανηγυρισμούς.
Οι αντιπρόσωποι που στηρίζουμε τον Πάκο Δημοσθένη δεν πρόκειται να σιωπήσουμε.
Έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις, οι οποίες αντί να συζητηθούν, επιχειρείται να υποβαθμιστούν ή να αποσιωπηθούν.
Ενδεικτικά:
Ενίσχυση των μέσων κλιμάκωσης (taser, σπρέι πιπεριού, καρφιά ακινητοποίησης κ.λ.π.)
Υλοποίηση οικιστικού προγράμματος στα πρότυπα των Ενόπλων Δυνάμεων
Χορήγηση επιδόματος ενοικίου
Κάμερες στη στολή του αστυνομικού
Θεσμοθέτηση άδειας φυσικών καταστροφών
Τοποθέτηση καμερών και ελεγχόμενης εισόδου στις Υπηρεσίες
Προπληρωμένη κάρτα ιματισμού
Ετήσιος προληπτικός ιατρικός έλεγχος
Παράλληλα, προχωρήσαμε σε έρευνα με δημοσκοπική εταιρία, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους τους συναδέλφους- μέλη να εκφράσουν την άποψή τους για ζητήματα που τους απασχολούν. Όλες οι Ενώσεις κλήθηκαν να συμμετάσχουν, χωρίς αποκλεισμούς. Ωστόσο, κάποιοι επέλεξαν να μην δώσουν το λόγο στη βάση, διότι φοβήθηκαν ότι θα πλήττονταν το αφήγημα της επιτυχημένης ΠΟΑΣΥ !
Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει στους αστυνομικούς.
Και οι αστυνομικοί δεν εκπροσωπούνται από «ενότητες βιτρίνας για το θεαθήναι», αλλά από ουσιαστική σύνδεση με τη βάση και τις πραγματικές ανάγκες του μάχιμου προσωπικού.
Όμως ας μην επικαλεστούν αύριο τη συναδελφικότητα εκείνοι που σήμερα επιλέγουν τη σιωπή, διότι ως φαίνεται δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα τι μέλλει γενέσθαι! Η ανοχή τελείωσε.
Οι αστυνομικοί δεν αντέχουν άλλη απαξίωση, άλλη αδιαφορία, άλλες χαμένες ευκαιρίες.
Αυτό που απαιτείται πλέον είναι σαφές:
-Όχι άλλες διαπιστώσεις, αλλά αποφάσεις.
-Όχι άλλα λόγια, αλλά πράξεις.
-Όχι διαχείριση και ίντριγκες για την καρέκλα, αλλά ουσιαστική διεκδίκηση.
-Οι συνάδελφοι δεν ζητούν το αυτονόητο. Το απαιτούν.
Και οι φιέστες είναι κενές ουσίας όταν δεν συνοδεύονται από πραγματικές επιτυχίες για τους συναδέλφους.
Η επιλογή μου να ταχθώ, ήδη από τον Ιανουάριο του 2024, με την ομάδα του Δημοσθένη Πάκου, ήταν συνειδητή και ξεκάθαρη, χωρίς ανταλλάγματα. Τον θεωρώ τον πλέον κατάλληλο να εκφράσει και να διεκδικήσει ουσιαστικά για τους συναδέλφους, καθώς γνωρίζει από κοντά τον παλμό, τις ανάγκες και την καθημερινότητά τους.