Άρθρο του Ν. Φωτόπουλου
Τα τελευταία χρόνια, η επικαιρότητα κατακλύζεται από αστυνομικά περιστατικά που, αν και προκαλούν έντονες συζητήσεις, σπάνια οδηγούν σε βαθιές τομές. Μέσα στον θόρυβο των τηλεοπτικών πάνελ και της πολιτικής αντιπαράθεσης, μια φωνή ακούγεται επίμονα και αγωνιωδώς: Εκείνη της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Θεσσαλονίκης. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο πεδίο επίμονα ζητούν τα αυτονόητα για να επιτελέσουν το έργο τους.
Διαβάστε επίσης
Το 2021, η Πολιτεία ανακοίνωσε με στόμφο τη θεσμοθέτηση καμερών στις στολές και στα οχήματα της Αστυνομίας. Μια απόφαση που θα εξασφάλιζε διαφάνεια, θα θωράκιζε τον αστυνομικό από κακόβουλες κατηγορίες και θα προσέφερε αποδείξεις για τη δράση της ΕΛ.ΑΣ. Πέντε χρόνια μετά, το 2026, το μέτρο παραμένει, στη μεγαλύτερη πλειονότητά του, στα χαρτιά. Γιατί; Η απορία των αστυνομικών είναι και απορία κάθε πολίτη που ζητά μια αστυνομία σύγχρονη και ελέγξιμη. Η καθυστέρηση αυτή δεν είναι απλώς τεχνική· είναι μια ομολογία απουσίας πολιτικής βούλησης. Η σχετική ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών αναδεικνύει μια ζοφερή εικόνα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις απαιτήσεις του σύγχρονου εγκλήματος. Μιλάμε για:
Εκπαίδευση «φαντομά». Εξάσκηση με μόλις 50 φυσίγγια ετησίως. Πώς μπορεί ένας αστυνομικός να ανταποκριθεί με ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα σε μια κρίσιμη στιγμή, όταν η επαφή του με το όπλο είναι ελάχιστη;
Υλικοτεχνική ανεπάρκεια. Από τις διάτρητες ενδοεπικοινωνίες μέχρι τον παρωχημένο στόλο, ο αστυνομικός καλείται να παλέψει με το οργανωμένο έγκλημα του 21ου αιώνα, χρησιμοποιώντας «εργαλεία» άλλων δεκαετιών.
Απουσία μέσων κλιμάκωσης. Η έλλειψη εξοπλισμού όπως taser, σπρέι δακρυγόνων ή πλέγματα ακινητοποίησης, αναγκάζει τους αστυνομικούς να επιλέγουν ανάμεσα σε δύο άκρα, όπως λένε, την απόλυτη παθητικότητα ή τη χρήση βίας που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Το πιο επώδυνο κομμάτι της κριτικής της Ένωσης Αστυνομικών είναι αυτό που αφορά την πολιτική διαχείριση. Οι αστυνομικοί νιώθουν να «τηλεδικάζονται» από ανθρώπους που παρακολουθούν τα γεγονότα από την ασφάλεια των γραφείων τους. Η πρακτική της επικοινωνιακής διαχείρισης των περιστατικών, αντί της ουσιαστικής ενίσχυσης του σώματος, δημιουργεί ένα κλίμα απογοήτευσης. Η «ασφάλεια του πολίτη» δεν εξασφαλίζεται με ευχολόγια, αλλά με αστυνομικούς που διαθέτουν τη νομική θωράκιση και τα μέσα για να δράσουν.
Η Ένωση Αστυνομικών υποστηρίζει ότι δεν ζητά «λευκή επιταγή», ζητά τα δεδομένα που ισχύουν σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή αστυνομία:
- Εξοπλισμό κλιμάκωσης: Για να λήγουν τα περιστατικά αναίμακτα.
- Νομική θωράκιση: Για να μπορεί ο αστυνομικός να πράξει χωρίς τον φόβο της δικαστικής περιπέτειας για κάθε του κίνηση.
- Ουσιαστική επένδυση: Στην εκπαίδευση και στο έμψυχο δυναμικό.
Το αίτημα είναι ξεκάθαρο. Η Πολιτεία οφείλει να αποφασίσει αν θέλει μια Αστυνομία που απλώς «διαχειρίζεται» την εικόνα της ή μια Αστυνομία που προστατεύει ουσιαστικά τον πολίτη. Μέχρι τότε, οι αστυνομικοί θα συνεχίζουν εκτεθειμένοι σε μια πραγματικότητα που εξελίσσεται ραγδαία και η κοινωνία θα συνεχίζει εκτεθειμένη σε αστυνομικούς που αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
Πηγή: thitanews.gr