Ο Επίτιμος Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. και πρόεδρος του Ινστιτούτου Αντιναρκωτικής Δράσης P.A.D.A. κ. Ιωάννης Ραχωβίτσας, μιλώντας στο αστυνομικό site Policenet.gr και στη δημοσιογράφο Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη τοποθετήθηκε για τις πρόσφατες δηλώσεις πολιτικού προσώπου σχετικά με τη χρήση ναρκωτικών, επισημαίνοντας τόσο τις επιπτώσεις του δημόσιου λόγου στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση των νέων όσο και τη σημασία της θεσμικής παρέμβασης της Δικαιοσύνης, όταν τίθενται ζητήματα έμμεσης προώθησης ουσιών.
Φαίνεται πως πρόκειται για έναν πολιτικό λόγο πρόχειρο, αστοιχείωτο και κυρίως αποκομμένο από κάθε αίσθημα ευθύνης και ενσυναίσθησης. Την ώρα που τεκμηριωμένες έρευνες δείχνουν ότι οι 14χρονοι μαθητές στην Ελλάδα καταναλώνουν αλκοόλ, καπνίζουν και πειραματίζονται με ουσίες σε μεγαλύτερο βαθμό από τους συνομηλίκους τους στην υπόλοιπη Ευρώπη, είναι τουλάχιστον ανεύθυνο ένα πολιτικό πρόσωπο - Πρόεδρο κόμματος και πρώην Υπουργός- να εμφανίζεται δημοσίως και να μιλά για προσωπική χρήση ναρκωτικών με τρόπο θετικό ή ουδέτερο – πόσο μάλλον με διάθεση αυτοπροβολής.
Το ζήτημα δεν είναι η προσωπική εμπειρία του καθενός. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το μήνυμα που εκπέμπεται σε χιλιάδες παιδιά και εφήβους, οι οποίοι αναζητούν πρότυπα και όρια. Ο δημόσιος λόγος ενός πολιτικού δεν είναι προσωπικό ημερολόγιο· έχει βάρος, συνέπειες και κοινωνικό αποτύπωμα και όρια.
Αν ο «Τύπος» αυτός επιθυμεί να μιλήσει για τα ναρκωτικά, ας κατεβεί από το σύννεφo του και ας περπατήσει στις πλατείες και στις γειτονιές. Ας δει παιδιά να μαχαιρώνονται, να καταρρέουν από τη χρήση, να χάνουν τον έλεγχο της ζωής τους, να βυθίζονται στην εξάρτηση και την απόγνωση. Εκεί βρίσκεται η πραγματικότητα των ναρκωτικών – όχι σε αφηρημένες θεωρίες ή «εμπειρίες ζωής».
Τα ναρκωτικά δεν είναι lifestyle. Δεν είναι άποψη. Δεν είναι αφήγημα ελευθερίας. Είναι παγίδα, με βαριές κοινωνικές, ψυχολογικές και σωματικές συνέπειες. Και ακριβώς γι’ αυτό, η ευθύνη του δημόσιου λόγου –ιδίως όταν προέρχεται από πολιτικά πρόσωπα– οφείλει να είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη για εντυπώσεις, προβολή ή προσέλκυση ψήφων.
Ευτυχώς, σε αυτή την περίπτωση, η Πολιτεία επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά και ενεργοποιήθηκε ο θεσμός της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Η εισαγγελική παρέμβαση δεν στοχεύει στον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου, αλλά στη θεσμική διερεύνηση του κατά πόσο ο δημόσιος λόγος ενός πολιτικού προσώπου μπορεί να λειτουργήσει –έστω και έμμεσα– ως προώθηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.
Σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται έντονα από τα φαινόμενα εξάρτησης, ιδίως στη νεολαία, ο θεσμικός έλεγχος αποτελεί αναγκαία δικλείδα προστασίας.