Με έκπληξη –αλλά πλέον και με έντονη αγανάκτηση–, παρακολουθούμε εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα το Προεδρείο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων να αυτοθαυμάζεται και να πανηγυρίζει για «επιτυχίες» που υπάρχουν μόνο στα Δελτία Τύπου και στους διαδρόμους των γραφείων της Π.Ο.ΑΣ.Υ., αλλά όχι στην καθημερινότητα του μάχιμου Έλληνα αστυνομικού...
Η έκφραση «εκτός τόπου και χρόνου» τους ταιριάζει απόλυτα!
Όταν το σύνολο του αστυνομικού προσωπικού αδυνατεί να καλύψει τα μηνιαία έξοδα και τις υποχρεώσεις του με τον πενιχρό μισθό του και ενώ η καθημερινότητα της υπηρεσιακής ζωής του γίνεται ολοένα και χειρότερη εξαιτίας των άλυτων παθογενειών επιβαρύνοντας την σωματική και ψυχική του υγεία, την ίδια στιγμή κάποιοι άλλοι (που μάλλον ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν), ονειρεύονται και σχεδιάζουν συνέδρια σε πολυτελή ξενοδοχεία, ετοιμάζοντας τελετές- φιέστες αποχώρησης μίας «επιτυχημένης» εποχής και ταυτόχρονης ανάληψης της ηγεσίας μέσω «δαχτυλιδιού», από πρόσωπα- συνεχιστές της ίδιας ΚΑΘΟΔΙΚΗΣ πορείας του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η μεγαλύτερη κατάκτηση γι’ αυτούς έως τώρα, η «αναγνώριση της επικινδυνότητας»! Είναι ωραία τα επικοινωνιακά τρικ, η ουσία όμως είναι πως στην πραγματικότητα το επίδομα «Ιδιαιτέρων Συνθηκών» αυξήθηκε μερικώς και απλώς μετονομάστηκε.
Εμείς δεν πανηγυρίζουμε.
Για εμάς επιτυχία θα ήταν ο Λυγγερίδης και ο κάθε αστυνομικός να επέστρεφε μετά το πέρας της υπηρεσίας του, σώος και αβλαβής στο σπίτι και στην οικογένειά του και όχι να «ξεπλένονται» ανθρώπινες απώλειες για 50-60 ευρώ! Εδώ και χρόνια το φωνάζουμε πως ο μάχιμος αστυνομικός είναι απροστάτευτος, δίχως θεσμική θωράκιση στο εργασιακό του περιβάλλον. Βέβαια για να γίνουν αντιληπτά τα προαναφερόμενα, πρέπει να δουλεύεις !! Γι’ αυτό και όταν προτείνουμε λύσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αστυνομικός στο πεδίο (χρήση καμερών στη στολή, σπρέι πιπεριού, taser, καρφιά ακινητοποίησης οχημάτων κλπ), οι «επιτυχημένοι» μας κοιτούν λες και μιλάμε σε άλλη γλώσσα, χαρακτηρίζοντάς τα ως «αμερικανιές».!!!
- Πανηγυρίζουν για ένα δήθεν νέο βαθμολόγιο χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα για τον αστυνομικό, τη στιγμή που έως σήμερα δεν έχει υπάρξει καν σαφές καθηκοντολόγιο!!!
- Πανηγυρίζουν για μισθολογικές αυξήσεις, αυξήσεις τις οποίες καρπώθηκε συγκεκριμένη μερίδα αξιωματικών, αλλά ο μέσος αστυνομικός ψάχνει να τις βρει και αναρωτιέται προς τι οι πανηγυρισμοί!
Το προεδρείο της ΠΟΑΣΥ όμως, πλήρως αποκομμένο από την πραγματικότητα καυχιέται γι’ αυτές τις «επιτυχίες» τις οποίες έχει κορνιζάρει και έχει γεμίσει τους διαδρόμους των γραφείων τους για να τις βλέπει και να αυτοαποθεώνεται!!!
Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα δεν κορνιζάρεται.
Τι θα απολογηθεί το συνδικαλιστικό κίνημα σε χιλιάδες αστυνομικούς οι οποίοι εμπιστεύονται με το υστέρημά τους το συνδικαλιστικό κίνημα αφού δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει συνθήκες εργασίας ώστε να επιστρέφουν στις οικογένειές τους αρτιμελείς και να έχουν μια ζωή που θα ζουν με αξιοπρέπεια;
Το Προεδρείο της ΠΟΑΣΥ ευαγγελίζεται ενότητα αλλά αυτοαναιρείται!!!
Τρανό παράδειγμα η κινητοποίηση που ανακοινώθηκε από την Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών όταν ο Γιώργος Λυγγερίδης έδινε μάχη στο Νοσοκομείο για τη ζωή του. Ενώ η Ένωση είχε προσκαλέσει όλα τα δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια σωματεία, αυτοί, οι «Ενωτικοί» καλούσαν σε παράλληλες αντισυγκεντρώσεις μόνο και μόνο, για να υπονομεύσουν ακόμη και αυτή την ιερή στιγμή αυθόρμητης αντίδρασης!!! Ήταν μόνοι τους, μετρημένοι στα δάχτυλα, προσπαθώντας να κρατήσουν ένα πανό, όταν τους προσπέρασε το αυθόρμητο ποτάμι χιλιάδων αστυνομικών που ξεκίνησε από την έδρα της Υπηρεσίας του Γιώργου (ΥΑΤ), για να του συμπαρασταθεί και να εκφράσει την αγανάκτησή του.
Το αποτέλεσμα των ενεργειών τους θα το θυμούνται άπαντες και για πάντα. Το μήνυμα που τους έστειλαν τότε οι συνάδελφοι καίτοι ήταν ηχηρό, προφανώς δεν το έλαβαν. Αποκομμένοι από την πραγματικότητα και με μοναδικό σκοπό να διατηρήσουν τις θέσεις τους, καθώς είναι αλλεργικοί με την εργασία, προανήγγειλαν την ίδια μέρα, έκτακτο εκλογικό συνέδριο για να αιφνιδιάσουν, την περίοδο που το αστυνομικό σώμα δοκιμαζόταν από τη δολοφονική επίθεση σε βάρος του Γιώργου Λυγγερίδη!
Το αποτέλεσμα βέβαια δύσκολα θα το χωνέψουν!
27 – 0 διατυμπάνιζαν !!!
Πάμε παρακάτω!
Παράλληλα, σειρά κρίσιμων ζητημάτων παραμένουν άλυτα:
• Γιατί η ΠΟΑΣΥ μέχρι σήμερα δεν έχει προωθήσει το επίδομα δυσμενούς διαβίωσης για τους υπηρετούντες στην Αττική, μία ουσιαστική οικονομική ενίσχυση για τους αστυνομικούς που υπηρετούν σε μια περιοχή με δυσανάλογο κόστος ζωής και με ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες εργασίας; Εδώ και τουλάχιστον επτά χρόνια η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών θέτει το ζήτημα. Η ΠΟΑΣΥ το έχει εντάξει ποτέ σε διεκδικητικό πλαίσιο ή σε ψήφισμα συνεδρίου; Το ερώτημα είναι προφανώς ρητορικό. Οι λοιπές Ενώσεις Αττικής που γνωρίζουν το αίτημα και τους αφορά, τι έχουν να απαντήσουν για το συγκεκριμένο ζήτημα στα μέλη τους; Συμφωνούν με την Ένωση Αθηνών ή συμβαδίζουν με αυτά που έχουν ειπωθεί από το Προεδρείο της Π.Ο.ΑΣ.Υ., ότι δηλαδή «καταθέστε τις προτάσεις σας και θαααα ….. εξεταστούν»;
Ντρέπεται και η ντροπή!
• Διεκδίκησε ποτέ σοβαρά η Π.Ο.ΑΣ.Υ. την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης 2% υπέρ ανέργων;
• Πού βρίσκεται η ουσιαστική στήριξη για τους αστυνομικούς που εισήλθαν στο Σώμα μετά το 2011 και είναι αντιμέτωποι με ένα ασφυκτικό συνταξιοδοτικό πλαίσιο που απαιτεί 44 χρόνια υπηρεσίας, με όριο ηλικίας υποχρεωτικά πλέον τα 62 έτη;
Και ως προς την ανωτατοποίηση της Σχολής Αστυφυλάκων για όσους εισήλθαν στο Σώμα από το 1995 και έπειτα τι γίνεται;; Καλές οι «προδιαγραφές και οι συνθήκες της Μπολόνια», αλλά στην πράξη τίποτα, πέραν του γεγονότος ότι προστέθηκε ένας χρόνος παραπάνω στη Σχολή και φθηνά εργατικά χέρια για το Κράτος!
Την ίδια ώρα, προτάσεις που κατατέθηκαν από τις Ενώσεις Αστυνομικών Αθηνών και Θεσσαλονίκης, όπως ένα ουσιαστικό στεγαστικό πρόγραμμα για αστυνομικούς, αγνοούνται πλήρως. Αντί για ρεαλιστικές λύσεις, ακούμε προτάσεις για ... άτοκα δάνεια !!!
Δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα στον χώρο της Αστυνομίας φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο ίντριγκας, προσωπικών φιλοδοξιών και ενός ατελείωτου ανατολίτικου παζαριού υποσχέσεων και κατανομής θέσεων, με συνέδρια που θυμίζουν περισσότερο τελετές παράδοσης-παραλαβής -με ... πολιτικές βλέψεις (;;;;;)-, παρά χώρους ουσιαστικής ζύμωσης και συζήτησης για τα πραγματικά προβλήματα του αστυνομικού.
Επίσης να ξαναθυμίσουμε στους «ενορχηστρωτές» και στα «πιόνια» τους που αντί να αγωνίζονται για τα συμφέροντα των αστυνομικών, επέλεξαν να σύρουν πολλάκις την Ένωση Αστυνομικών Αθηνών στα δικαστήρια, ότι η Δικαιοσύνη απάντησε ξεκάθαρα – και μάλιστα επανειλημμένα !!!
Οι συνάδελφοι βλέπουν, κρίνουν και δεν ξεχνούν.
Εμείς θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ένα μαχητικό συνδικαλισμό δίπλα στον αστυνομικό της πρώτης γραμμής.
Σ’ αυτή την πορεία στηρίζουμε ξεκάθαρα το Δημοσθένη Πάκο, γιατί κατά την άποψή μας είναι ο μόνος που μπορεί να εκφράσει μια νέα πορεία για το συνδικαλιστικό κίνημα των αστυνομικών με δυνατότητα αναμόρφωσης, επανασύνδεσης με τη βάση και με όραμα να το οδηγήσει στο επόμενο στάδιο.
Τέλος, ευχόμαστε στον απερχόμενο καλή επιτυχία στη νέα πολιτική (;) καριέρα την οποία επιδιώκει, ελπίζοντας αυτή τη φορά να συνδυαστεί με πραγματικές επιτυχίες και όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια της αστυνομικής- συνδικαλιστικής θητείας του!
Στον υποψήφιο δαχτυλιδοφόρο του «27-0» ο οποίος συμμετέχει στη Διοίκηση της ΠΟΑΣΥ όλα τα χρόνια, δηλώνουμε ότι … τα καλύτερα έρχονται!!!
Τα μέλη Δ.Σ. Ε.ΑΣ.Υ.Α. και αντιπρόσωποι Π.Ο.ΑΣ.Υ. :
Χύτας Κωνσταντίνος
Καρδιασμένος Μιχαήλ
Κυριακάκος Παναγιώτης
Κοσμίδης Θεμιστοκλής
Τσοκαναρίδης Ιωάννης
Κρόκος Ιωάννης
Φούκας Θεόδωρος
Αλεξίου Κωνσταντίνος
Μυλωνάς Δημήτριος
Βλάχος Αντώνιος
Τόγελος Κωνσταντίνος