Γράφει ο Χρήστος Καργιοτούδης
Αστυνομικοί «σάκος του μποξ». Αγρότες σε απόγνωση. Και στη μέση, μια χώρα σπασμένη σε χίλια κομμάτια.
Το ποτήρι δεν ξεχείλισε απλά. Έσπασε. Και η βρύση της οργής τρέχει ανεξέλεγκτα.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό. Όμως, για άλλη μια φορά, η «καυτή πατάτα» πετιέται στα χέρια της Αστυνομίας. Στα χέρια του χαμηλόβαθμου, του απλού αστυνομικού.
Σε ποια Αστυνομία όμως; Σε αυτήν που έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Που παραπαίει ανάμεσα στην φτώχεια, στην υπηρεσιακή απαξίωση και στην «ανθρωποφαγία» των αποσπάσεων. Σε μια Αστυνομία που λειτουργεί με επιχειρησιακό σχεδιασμό «του γόνατου», ο οποίος υπαγορεύεται από πολιτικές σκοπιμότητες και όχι από αστυνομικά κριτήρια. Όλα αυτά, φυσικά, υπό τη βαριά σκιά των επερχόμενων Κρίσεων, με ανώτατους αξιωματικούς να περιορίζονται συχνά σε ρόλο «γλάστρας», φοβούμενοι για την καρέκλα τους αντί να προστατέψουν το προσωπικό τους.
Το αποτέλεσμα; Το ίδιο χιλιοπαιγμένο έργο. Ο συνάδελφος στον δρόμο να γίνεται ο κυματοθραύστης για να εκτονωθεί το λαϊκό αίσθημα. Το οξύμωρο; Ο ίδιος αστυνομικός που στέκεται απέναντι, έχει μέσα του συσσωρευμένη την ίδια ακριβώς οργή με τον διαδηλωτή. Τον ίδιο αγώνα επιβίωσης δίνει.
Ο αστυνομικός τηρεί τον όρκο του. Κάνει τη δουλειά του. Εκτελεί εντολές της εκάστοτε κυβέρνησης – της ίδιας που ο ελληνικός λαός ψήφισε. Ας μην πυροβολούμε, λοιπόν, τον αγγελιοφόρο.
Είναι αυτονόητο ότι απαιτείται ψυχραιμία. Είναι εξίσου αυτονόητο ότι δεν φταίει ο αστυφύλακας των 1.000 ευρώ που ρήμαξε η αγροτιά από σκάνδαλα δεκαετιών.
Η χώρα χρειάζεται αλλαγή, αλλιώς θα σβήσει από τον χάρτη. Αλλά η αλλαγή δεν θα έρθει σπάζοντας τα κεφάλια μας μεταξύ μας στον δρόμο. Ούτε αν τρέξουμε πάλι στην κάλπη με γνώμονα τα «ψίχουλα» της τελευταίας στιγμής.
Η λύση απαιτεί αυτοκριτική και γενναίες αποφάσεις. Απαιτεί πολιτική ευθύνη και ταφόπλακα στην εργαλειοποίηση του Έλληνα Αστυνομικού .
ΚΑΡΓΙΟΤΟΥΔΗΣ Χρήστος
Πρόεδρος Ένωσης Αστυνομικών Κιλκίς.