Η εκλογή του νέου Προέδρου της Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων (Π.Ο.ΑΣ.Υ.) Χρήστου Μαυραγάνη σηματοδοτεί μια νέα περίοδο για τον συνδικαλιστικό χώρο των αστυνομικών, σε μια εποχή όπου οι προκλήσεις για το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας είναι πιο έντονες από ποτέ.
Στην πρώτη του αποκλειστική συνέντευξη στο Policenet.gr, ο νέος πρόεδρος ανοίγει τα χαρτιά του και μιλά για το όραμά του, τις βασικές διεκδικήσεις της Ομοσπονδίας, τις μισθολογικές απαιτήσεις, τα επιδόματα, τις μεταθέσεις, την υποστελέχωση, αλλά και το μέλλον των Αστυνομικών Σχολών.
Παράλληλα, στέλνει μήνυμα ενότητας προς τους συναδέλφους του, τονίζοντας πως στόχος της νέας διοίκησης είναι «μια πιο ανθρώπινη, σύγχρονη και αξιόπιστη αστυνομία — πρώτα για τον ίδιο τον αστυνομικό και κατ’ επέκταση για την κοινωνία.
Συνέντευξη στην Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη
Με αφορμή την ανάληψη των νέων σας καθηκόντων, ως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (Π.Ο.ΑΣ.Υ.), μιλήστε μας για τους κυριότερους σταθμούς της συνδικαλιστικής σας διαδρομής και για το όραμά σας.
Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους συναδέλφους που με εμπιστεύονται όλα αυτά τα χρόνια στο συνδικαλιστικό μου έργο.
Η διαδρομή μου ξεκινά το 1997, όταν εισήλθα στην Ελληνική Αστυνομία μέσω των πανελληνίων εξετάσεων, ως μέλος της 3ης σειράς δοκίμων αστυφυλάκων του ΤΔΑ Κομοτηνής. Από τότε μέχρι σήμερα υπηρετώ με συνέπεια τις αρχές και τις αξίες του Σώματος και είχα την τιμή να είμαι ο πρώτος πρόεδρος της Ομοσπονδίας που προέρχεται από τις πανελλήνιες εξετάσεις. Για μένα, το να τιμώ τον όρκο μου σημαίνει να είμαι χρήσιμος όχι μόνο στην κοινωνία και την πατρίδα, αλλά και στον ίδιο τον συνάδελφο αστυνομικό.
Το συνδικαλιστικό κίνημα με κέρδισε από νωρίς. Συντάχθηκα με τους πρωτοπόρους της εποχής και ακολούθησα μια πορεία συνεχούς συμμετοχής και δράσης. Υπήρξα ενεργό μέλος της Ενιαίας Ένωσης Αττικής, διετέλεσα πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθήνας και της Ακαρνανίας, ενώ το 2005 εκλέχθηκα ως το νεότερο μέλος στην Εκτελεστική Γραμματεία της Π.Ο.ΑΣ.Υ. Το 2015 ανέλαβα την προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας και από το 2024 υπηρέτησα ως Γενικός Γραμματέας. Σήμερα, διαδέχομαι τον μέχρι πρότινος πρόεδρο, τον Γρηγόρη Γερακαράκο, με τον οποίο μας συνδέει μια μακρά κοινή αγωνιστική πορεία.
Όσον αφορά το όραμά μου, είναι σαφές: να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον συνάδελφο ακόμα πιο αποτελεσματικά, με ενότητα και συλλογικότητα. «Κάθε φωνή μετράει. Ακούμε, μαθαίνουμε, μοιραζόμαστε και γινόμαστε πιο δυνατοί μαζί» — μια αρχή που αντανακλά και τη συμμετοχή μας στην EuroCOP, την ευρωπαϊκή ομπρέλα των αστυνομικών.
Δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην καθημερινότητα του αστυνομικού, χωρίς να χάνουμε από το βλέμμα μας τους μεγάλους στόχους: μια αστυνομία σύγχρονη, αντάξια των απαιτήσεων του 21ου αιώνα. Η αστυνόμευση δεν μπορεί να παραμένει στάσιμη σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται ραγδαία. Χρειάζεται προσαρμογή στις νέες μορφές εγκληματικότητας και στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις.
Το βασικό μου στοίχημα είναι μια πιο ανθρώπινη, σύγχρονη και αξιόπιστη αστυνομία — πρώτα για τον ίδιο τον αστυνομικό και, κατ’ επέκταση, για την κοινωνία. Διότι ένας ανασφαλής αστυνομικός σημαίνει έναν ανασφαλή πολίτη».
Φαίνεται πως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον σημερινό Αστυνομικό εξακολουθεί να είναι οι χαμηλές μισθολογικές αποδοχές σε συνάρτηση με το υψηλό κόστος ζωής. Αυτή είναι η πραγματικότητα που μας μεταφέρουν καθημερινά αναγνώστες του Policenet.gr. Ποιες πρωτοβουλίες σκέφτεστε να αναλάβετε ώστε οι Αστυνομικοί να δουν θετικές εξελίξεις στο συγκεκριμένο ζήτημα;
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όντως αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα και δυστυχώς, δεν είναι καινούργιο. Ο αστυνομικός ήταν πάντα κακοπληρωμένος. Το φαινόμενο της δεύτερης δουλειάς είναι παλιό. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, υποστήκαμε σημαντικές μειώσεις μισθών και επιδομάτων. Με τις προσφυγές μας στο Συμβούλιο της Επικρατείας καταφέραμε να πιέσουμε τις κυβερνήσεις να μας επιστρέψουν μέρος των απωλειών. Τελευταία, πετύχαμε και την αναγνώριση της επικινδυνότητας της εργασίας (100 ευρώ) και τη θεσμοθέτηση άλλων επιδομάτων. Συνολικά και μεσοσταθμικά, πολλοί συνάδελφοι λαμβάνουν περίπου 200 ευρώ μηνιαίως περισσότερα σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Για εμάς όμως αυτό είναι το αυτονόητο, όχι το ζητούμενο. Ζητούμενο είναι η πλήρης αποκατάσταση των μισθών με ένα δίκαιο μισθολόγιο, όπως έχουμε αποφασίσει και στο 36ο συνέδριό μας, τέλη Μαρτίου 2026.
Το διεκδικητικό μας πλαίσιο είναι πλούσιο και εκφράζει τις βασικές ανάγκες των συναδέλφων μας. Ως νέο Προεδρείο της Ομοσπονδίας οφείλουμε να συνεχίσουμε το διάλογο και να πιέσουμε με τον αγώνα μας για το καλύτερο αποτέλεσμα.
Αναφορικά με τα επιδόματα διοίκησης και παραμεθορίου πότε εκτιμάτε πως θα δοθούν στο αστυνομικό προσωπικό;
Είναι τα επιδόματα που με τον αγώνα μας θεσμοθετήθηκαν και επεκτάθηκαν πρόσφατα. Ουδεμία καθυστέρηση δικαιολογείται για τη χορήγησή τους. Οι αρμόδιοι οφείλουν να «τρέξουν» τη διαδικασία.
Αποζημιώσεις για πενθήμερα και τα νυχτερινά. Αναγνώστες του Policenet.gr επισημαίνουν πως δεν έχουν αυξηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ποια είναι η δική σας θέση;
Και για αυτά έχουμε κάνει αγώνα. Η αποζημίωση των πενθημέρων είναι πράγματι καθηλωμένη επί χρόνια και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στο προσφερόμενο έργο των αστυνομικών. Επίσης διεκδικούμε την εναρμόνιση των ποσών με τα ισχύοντα στο δημόσιο, να πληρώνεται η εργασία και για τις αργίες που δεν συμπίπτουν με Σαββατοκύριακα κλπ. Σε ό,τι αφορά τη νυχτερινή εργασία συγκρουστήκαμε με την κυβέρνηση όταν το 2024 εξαγγέλθηκε μια αύξηση 20% που ήταν βεβαίως ένα παραπλανητικό τρικ διότι επρόκειτο για μια αύξηση μόλις 0,55 ευρώ μεικτά την ώρα.
Ακόμα και για να πληρωνόμαστε όλες τις ώρες που εργαζόμασταν τη νύχτα, έστω και με αυτό το ελάχιστο ποσό, δώσαμε τεράστιο συνδικαλιστικό αγώνα, ώστε να καταργηθεί το άδικο πλαφόν των 48 ωρών και να αυξηθεί στις 64 ώρες.
Σημαντικό είναι επίσης για τους συναδέλφους μου να υπάρξει επιτέλους καθολική εφαρμογή του προγραμματισμού της υπηρεσίας, σε εβδομαδιαία βάση, και όχι αυτό που βιώνουμε σήμερα, παρότι ο νόμος απαγορεύει το να μην ξέρει ο αστυνομικός τι βάρδια θα κάνει την επομένη μέρα.
Στο πρόσφατο συνέδριο της ΠΟΑΣΥ έγινε αναφορά σε χορήγηση επιδόματος στους υπηρετούντες στην Αθήνα. Πιστεύετε πως θα προχωρήσει η συγκεκριμένη πρόταση; Έχουν γίνει συγκεκριμένες συζητήσεις με την πολιτική ηγεσία για το θέμα;
«Το αίτημα δεν είναι καινούργιο, όπως επιχειρήθηκε να εμφανιστεί. Σας είπα και νωρίτερα -διότι μην λησμονείτε ότι έχω διατελέσει και πρόεδρος της Ένωσης Αθηνών- είναι φλέγον ζήτημα η δεύτερη δουλειά στο Λεκανοπέδιο. Δεκαετίες τώρα υπάρχει αυτό το πρόβλημα. Να σας θυμίσω ότι υπήρξε και εργατικό δυστύχημα στον Πειραιά με συνάδελφό μας που δούλευε σε οικοδομή;
Στο συνέδριο τοποθετήθηκε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και υπήρξε απάντηση. Βεβαίως ως Ομοσπονδία βρισκόμαστε σε διάλογο και με το Υπουργείο Οικονομικών.
Φυσικά και θα απαιτήσουμε να προχωρήσει, αλλά με λογική και αξιοκρατία, διότι όσοι υπηρετούν στην Αττική υφίστανται τη μεγαλύτερη επιβάρυνση από τις συνεχόμενες οικονομικές δυσκολίες, την αύξηση των ενοικίων, την ακρίβεια και την τεράστια εγκληματικότητα.
Για να μην υπάρχει όμως σύγχυση οφείλουν όλοι να γνωρίζουν ότι η λύση δεν είναι τα επιδόματα και η διαίρεση του προσωπικού. Όχι ότι δεν χρειάζονται και πρέπει να τα καταργήσουμε. Να τα βελτιώσουμε θέλουμε. Τα οικονομικά μας αιτήματα καταγράφονται επακριβώς. Πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις για όλους, επαναφορά των δώρων, αντιμετώπιση της οικιστικής κρίσης και των απλησίαστων ενοικίων κ.λπ.
Παραιτήσεις Αστυνομικών: Το τελευταίο διάστημα είναι εμφανώς περισσότερες σε σχέση με το παρελθόν. Πού πιστεύετε πως οφείλεται;
Σε συνέχεια λοιπόν των όσων σας απάντησα στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει να γνωρίζετε ότι εμείς πρώτοι ως Ομοσπονδία αναδείξαμε το πρόβλημα της φυγής νέων στελεχών από την Ελληνική Αστυνομία. Πολύ πριν διαπιστωθεί το φθίνον ενδιαφέρον για τις αστυνομικές σχολές, είδαμε ότι παραιτούνται συνάδελφοί μας και για οικονομικούς λόγους και για το ότι νιώθουν αθωράκιστοι, ότι είναι περιορισμένη η προοπτική τους κλπ. Νιώθουν εγκατάλειψη και έλλειψη κινήτρων. Υπάρχει μια νοσηρή κατάσταση, πέρα από τις επικοινωνιακές προσπάθειες.
Και το λέω αυτό χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης της τεράστιας συμβολής και των άοκνων υπηρεσιών χιλιάδων αστυνομικών που μάχονται το έγκλημα με κόστος ζωής. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους παθόντες εν ώρα καθήκοντος αλλά και στις απώλειες λόγω παθολογικών και άλλων αιτίων.
Αστυνομικές Σχολές. Εκτιμάτε πως τα επόμενα χρόνια θα βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις των υποψηφίων;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το λειτούργημα του αστυνομικού –δεν μιλάμε για ένα κοινό επάγγελμα φυσικά- έρχεται από το παρελθόν αλλά θα υπάρχει στο διηνεκές. Καμία τεχνητή νοημοσύνη δεν θα το αναπληρώσει όσο κι αν είναι χρήσιμη και αναγκαία στην καθημερινότητα των αστυνομικών καθηκόντων και αρμοδιοτήτων. Εμείς με τον αγώνα μας θεσμοθετήσαμε ριζικές βελτιώσεις στη λειτουργία των σχολών ώστε να παράγουν στελέχη υψηλού πανεπιστημιακού κύρους.
Η ισοτιμία των πτυχίων να έχει πρακτική αξία. Απαιτούμε λοιπόν, όπως συμβαίνει σε όλο το δημόσιο τομέα, να αναγνωριστούν οι τίτλοι σπουδών όλων των βαθμίδων με τις ανάλογες οικονομικές απολαβές. Έτσι πιστεύω ότι θα διατηρηθεί και το ενδιαφέρον των νέων παιδιών για το λειτούργημά μας όχι ως βιοποριστική επιλογή αλλά πραγματικά ως μια κοινωνική, εθνική αποστολή.
Η Πολιτεία, όμως, οφείλει να λάβει όλα τα μέτρα, ώστε το προσωπικό αυτό, που διαθέτει αυξημένα προσόντα, να έχει και στην υπόλοιπη καριέρα του ανάλογες δυνατότητες εξέλιξης. Διότι, πέρα από τις οικονομικές απολαβές, αυτό που αποθαρρύνει τους νέους αστυφύλακες είναι η έλλειψη προοπτικής εξέλιξης, ανάλογης με τα προσόντα τους.
Κώδικας Μεταθέσεων Αστυνομικών. Πιστεύετε πως πρέπει να γίνουν νέες παρεμβάσεις και αν ναι σε ποια σημεία του;
Ο Κώδικας μεταθέσεων» καθιερώθηκε με τον αγώνα μας το 2003 για να προστατεύει το συνάδελφο από τις όποιες αυθαιρεσίες των διοικούντων, με γνώμονα τη διευκόλυνση της τοποθέτησής του κοντά στη γενέτειρά του. Έκτοτε υπήρξαν πολλές τροποποιήσεις. Είμαστε ξανά σε μια περίοδο κατά την οποία εξετάζουμε διάφορες προτάσεις π.χ. να υπάρξει μέριμνα για τους συναδέλφους μας που έχουν βιώσει ένα βίαιο τραυματικό περιστατικό εν ώρα υπηρεσίας.
Αστυνομικά Τμήματα - Είναι επαρκώς επανδρωμένα σήμερα; Ποιες άλλες Υπηρεσίες "μαστίζονται" από το πρόβλημα της υποστελέχωσης;
Αστυνομικά Τμήματα: Να ξεκινήσω από αυτό. Ξέρετε, κατ’ αρχάς είναι τα οικήματα και ως εικόνα. Πολλά από αυτά τα κτήρια δεν μπορούν καν να αποκαλούνται αστυνομικά τμήματα. Δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται και αυτό αποτελεί ντροπή τόσο για τους αστυνομικούς που εργάζονται σε αυτά, όσο και για τους πολίτες που προσφεύγουν εκεί για να εξυπηρετηθούν.
Φυσικά μεγάλη πληγή της αστυνομίας τα τελευταία χρόνια είναι η υποστελέχωση των υπηρεσιών λόγω αφενός της αναχαίτισης των προσλήψεων που επιβλήθηκε από τα μνημόνια την προηγούμενη δεκαετία και αφετέρου λόγω της γήρανσης και της συνταξιοδότησης παλαιών σειρών. Χρειάζεται επομένως αναθεώρηση της πολιτικής προσλήψεων και εξορθολογισμός των λειτουργιών, νέο καθηκοντολόγιο, απαλλαγή από τα πάρεργα κ.λπ.
Μιλήστε μας για τις προσωπικότητες του παρόντος αλλά και του παρελθόντος που πιστεύετε πως έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις διεκδικήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος.
Ο συνδικαλισμός των αστυνομικών ξεκίνησε δυναμικά το 1988 και έκτοτε έχει αφήσει πίσω του διάφορες φάσεις λαμπρών σελίδων, αλλά και κάποιες σκιές που οφείλουν να μας διδάσκουν ώστε να μην διολισθαίνουμε σε λάθη και παραλείψεις. Εντελώς αυθόρμητα και με κίνδυνο να δυσαρεστήσω πολλά άξια στελέχη μας, θα ήθελα να μνημονεύσω τον αείμνηστο Κώστα Συγκούνη, τον ιδρυτή της Ένωσης Κατωτέρων Αστυνομικών, τον πρώτο προσωρινό πρόεδρο της ΠΟΑΣΥ τον Κώστα Κουτσουρά, τον πρώτο αιρετό, τον Δημήτρη Κυριαζίδη, τον Δήμο Γόγολο που διετέλεσε για ένα μικρό διάστημα πρόεδρος το 1994-95 όταν νομιμοποιήθηκε ο συνδικαλισμός, τον Χρήστο Φωτόπουλο και βεβαίως τον Γρηγόρη Γερακαράκο με τον οποίο υπήρξα συνοδοιπόρος.
Οι νέοι Αστυνομικοί ασχολούνται ενεργά με τον συνδικαλισμό; Ποια συμβουλή θα δίνατε σε όσους μπαίνουν στο Σώμα σήμερα;
Κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Γενικά στη χώρα μας, όπως και παντού στην Ευρώπη, υπάρχει αποσυνδικαλισμός και μειωμένο συνδικαλιστικό ενδιαφέρον των εργαζομένων. Θα συμβούλευα τους συναδέλφους μου να κλείσουν τα αφτιά τους στις σειρήνες, να συναισθανθούν ότι ο αστυνομικός συνδικαλισμός έχει αφήσει πίσω του τις παθογένειες άλλων συνδικαλιστικών χώρων, έχει ωριμάσει, βλέπει το μέλλον και πορεύεται με το βλέμμα στο συνάδελφο. Εχθρός μας είναι τα προβλήματα. Υπηρετούμε το συνάδελφο και τον θέλουμε δίπλα μας στον αγώνα που δίνουμε καθημερινά για όλους μας.