Δημοσιεύουμε κείμενο αναγνώστη που εστάλη στο policenet.gr
Σχολή Αρχιφυλάκων, ΤΕΜΑ, μια « παράγκα » χρονών στην Αστυνομία;
Αφέλεια και προχειρότητα;
Αναχρονιστικές αντιλήψεις και αγκυλώσεις;
Ή μια πρωτοτυπία παγκοσμίου ενδιαφέροντος;
Έχει χυθεί έως και σήμερα πολύ μελανή αναφορικά με την αναμόρφωση του συστήματος ανέλιξης των «κατωτέρων» στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Καμιά φορά όμως ο κοινός νους η απλή λογική είναι ο ποιο σύντομος και ορθός δρόμος….
Έχοντας ως δεδομένο τα ισχύοντα σήμερα για τα « κατώτερα » στελέχη του σώματος, την ραχοκοκαλιά του δηλαδή, τους ανθρώπους που ασκούν άμεση αστυνόμευση διπλά στο πολίτη καθημερινά και που συνδημιουργουν την εικόνα της κοινωνίας για το σύνολο του σώματος, οι κανόνες για την εξέλιξη – ανάδειξη τους συνοπτικά είναι η εξης:
Οι αστυφυλακές έχουν την δυνατότητα αφού πρώτα παπαγαλίσουν την ύλη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, του Π.Δ, των Οργανικών νόμων του σώματος και αφου διαγωνιστούν εν συνεχεια και στην Έκθεση ιδεών προάγονται από Αστυφυλακές σε Αρχιφύλακες και αργότερα από Ανθυπαστυνόμοι σε Υπαστυνόμοι Β, αποφοιτώντας από τις « σχολές » Αρχιφυλάκων και ΤΕΜΑ που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι απλα σεμινάρια μικρής διάρκειας που επικεντρώνονται στην εκμάθηση και άσκηση μονο των ανακριτικών καθηκόντων των ανωτέρω [γνώσεις που η πλειονότητα αυτών κατέχει ήδη από την φοίτηση τους στην υπεδιετους και ανώτερα κατά τα αλλα σχολή Αστυφυλακών….].
Δεν θα αναφερθώ στις γνωστές κατ ετος καταγγελίες συναδέλφων μας, [που πρέπει και αυτές να μας προβληματίζουν και να τύχουν διερεύνησης ], που αναφέρονται στην αξιοπιστία και στο ανόθευτο και αδιάβλητο των εξετάσεων αυτων και των πιθανών πολιτικών και Υπηρεσιακών παρεμβάσεων.
Θα θέσω όμως μερικούς εύλογους προβληματισμούς οι οποίοι συζητούνται ευρέως στους κύκλους των συναδέλφων, χρονιά τωρα χωρίς απάντηση.
Σε ποιο μερος του ανεπτυγμένου κόσμου ο εξεταζόμενος δεν εχει πρόσβαση στα γραπτά του και δικαίωμα επανεξέτασης τους;
Σε τι αποσκοπεί αυτό;
Ποιους βολεύει;
Δεν γνωρίζουμε ότι η γυναικά του καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια ……;
Πως αστυνομικοί που για να εισέλθουν στην Σχολή Αστυφυλακών έγραψαν στο πεδιο την έκθεσης υψηλότατους βαθμούς και βρίσκονται να μην μπορούν να βαθμολογηθούν πάνω από την βάση στην έκθεση ιδεών αυτών των διαγωνισμό, και γιατι η κάτω από την βάση επίδοση σε αυτό το μάθημα εχει την δύναμη να αποκλίσει υποψηφίους που έγραψαν 19 η 20 στα λοιπα διαγωνιζόμενα πεδία;
Ένας αστυνομικός που θα γράψει άριστα στα ανωτέρω πεδία οπου καλείται να διαγωνιστεί, είναι ικανός να γίνει Aρχιφύλακας –Ανθυπαστυνόμος ή Υπαστυνόμος;
Η ικανότητα κρίσης – διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού – η ικανότητα να ανταπεξέλθει και να διαχειριστεί ως επικεφαλής δύσκολες καταστάσεις;
H επαγγελματική εμπειρία όλα αυτά δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, δεν είναι απαραίτητα προσόντα;
Αν πάλι δεχθούμε οτι η αναζητήσει των ανακριτικών ικανοτήτων είναι το μείζον ζητούμενο αυτών τον εξετάσεων, αυτοί που καλώς οι κακώς συμμετέχουν οντάς ήδη ανακριτικοί Υπάλληλοι και αποτυγχάνουν παταγωδώς στις εξετάσεις πως συνεχίζουν να ασκούν τα καθήκοντα τους, αναρωτήθηκε κανείς;
Πως μπορεί να εξηγήσει κάποιος ότι ένα « κατώτερο » στέλεχος πρέπει να διαγωνίζεται και να φοιτά έστω σε αυτές τις αμφιβόλου αξιοπιστίας σχολές προκειμένου ανελιχθεί σε μικρης κρισιμότητας βαθμούς της Ιεραρχίας, ενώ στον αντίποδα οι ηγήτορες του σώσματος με την έξοδο τους από την Σχολή Αξιωματικών σαν τα ώριμα φρούτα προάγονται στις ανώτερες βαθμίδες του σώματος περνώντας [όχι διαγωνιζόμενοι ξανά], αλλα απλώς συμμετέχοντας σε κάποια σεμιναρίακου τύπου σχολεία επιμορφώσεως, που σημειωτέων ποτε κανείς δεν κρίθηκε ανίκανος εξ αυτων η ακατάλληλος να ειναι Αξιωματικός ..
Γιατι δεν επιλεγούμε και εμείς ένα τρόπο ανέλιξης όπως οι σύγχρονες αστυνομίες ανα τον κόσμο;
Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαστε τοσο πίσω από αυτές που δεν χρειάζεται ποια να ανακαλύψουμε εμείς την Αμερική …
Αν το πρόβλημα είναι πως δεν μας αρέσουν τα ξενόφερτα πρότυπα, ετσι ώστε να υιοθετήσουμε από σύγχρονες αστυνομίες μια καλύτερη μέθοδο, γιατί δεν βλέπουμε έστω τις δικές μας ένοπλες δύναμης και τον τρόπο ανέλιξης των αποφοίτων ΣΜΥ , ΣΤΥΑ, ΣΜΥΝ κλπ που μπορεί να μην είναι ίσως η πλέων σύγχρονη μέθοδος αλλά μοιάζει επιστημονική φαντασία σε σύγκριση με οσα ακολουθούνται στο χώρο μας;
Άραγε ποσό κοστίζει στο κράτος η διενέργεια κατ έτος αυτών των εξετάσεων αν λάβει κανείς υπόψη τα έξοδα εκτός έδρας των συμμετεχόντων,τα ημερομίσθια τους, τα έξοδα εξεταστών – διορθωτών των γραπτών, τα έξοδα των καθηγητών των σεμιναρίων αυτών.
Σε μια χώρα που δεν έχει πολυτέλεια να σπαταλά ποια το δημόσιο χρήμα σε τέτοιου είδους φαιδρές – αφερέγγυες διαδικασίες – διαγωνισμούς γιατί συνεχίζουμε να σπαταλάμε χρήματα για τέτοιου τύπου εξετάσεις και άνευ ουσίας σεμιαναριακου τύπου σχολές ;