Πριν από έξι μήνες γράφαμε στην "Αυγή" ότι η συνθήκη του Δουβλίνου καταργήθηκε στην πράξη και αναρωτιόμασταν αν το επόμενο βήμα της Ευρώπης θα ήταν οι φράχτες. Δυστυχώς, έξι μήνες μετά οι φράχτες είναι γεγονός, όπως και τα κλειστά σύνορα, με την ΠΓΔΜ να προχωρά εδώ και έναν μήνα σε διαχωρισμό και διαλογή προσφύγων και μεταναστών βάσει της εθνικότητας, ενώ η συνθήκη Σένγκεν τρεμοσβήνει, με τη Δανία και τη Σουηδία να έχουν επαναφέρει τους τελωνειακούς ελέγχους στα σύνορά τους με αφορμή το προσφυγικό ζήτημα. Ταυτόχρονα, περίπου ανά δέκα ημέρες αξιωματούχοι πότε της Αυστρίας, πότε της Γερμανίας εναλλάσσουν τις απειλές προς τη χώρα μας για έξωσή μας από τη ζώνη Σένγκεν με τη δικαιολογία της δήθεν μη φύλαξης των θαλάσσιων συνόρων μας, ενώ την ίδια ώρα η Κομισιόν τοποθετεί τη μεταρρύθμιση της συνθήκης του Δουβλίνου και την επιστροφή στην "κανονικότητα" της Σένγκεν στις προτεραιότητές της για το 2016.
Στο βάθος βέβαια αυτών των απειλών βρίσκεται τις περισσότερες φορές η πίεση προς την Ελλάδα να αποδεχθεί τη δημιουργία της ευρωπαϊκής συνοριοφυλακής - ακτοφυλακής - μιας υπερ Frontex - με αρμοδιότητες που θα ξεπερνούν το ίδιο το κράτος - μέλος -όπως τουλάχιστον προκύπτει από την υπάρχουσα πρόταση. Άλλες φορές πάλι οι απειλές δεν είναι τίποτα άλλο παρά δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση προς τους πολίτες των χωρών τους, ενισχύοντας έτσι τα ξενοφοβικά ένστικτα σε δύο επίπεδα, καθώς η αποτυχία τους να διαχειριστούν μια κατάσταση γίνεται ένα blame game, με τους κατατρεγμένους από τον πόλεμο και τη φτώχεια ανθρώπους να συνιστούν το "πρόβλημα" και τους Έλληνες που "δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους" να αφήνουν το "πρόβλημα" να χτυπάει την πόρτα τους. Φυσικά, η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη δεν εμφανίζονται πια στο περιεχόμενο πολλών ευρωπαϊκών δηλώσεων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν χώρες όπως η Δανία ή η Ελβετία εξετάζουν το πώς θα εξαγοράζουν την "προστασία" που θα παρέχουν στους πρόσφυγες κατάσχοντας χρήματα και τιμαλφή.
Μεταξύ μονομερών ενεργειών και ευρωπαϊκής νομοθεσίας
Ποια είναι τελικά τα περίφημα ευρωπαϊκά ιδεώδη και αξίες; Και η χώρα μας τι κάνει σε αυτό το πολύπλοκο παζλ πολιτικής; Η Ελλάδα μοιάζει πια να έχει εγκλωβιστεί μεταξύ νομιμότητας, ευρωπαϊκής νομοθεσίας και αποφάσεων, μονομερών αποφάσεων και ενεργειών και φυσικά της ίδιας της πραγματικότητας που παράγει αυτός ο εγκλωβισμός ο οποίος δεν είναι θεωρητικός, αλλά έχει απτά αποτελέσματα.
Τον διαχωρισμό βάσει εθνικότητας και το κλείσιμο των συνόρων της ΠΓΔΜ, η χώρα μας, όπως και η Ε.Ε., τα καταδίκασαν λεκτικά ως πρακτική που παραβαίνει το διεθνές δίκαιο. Ωστόσο τη στιγμή που η ΠΓΔΜ δεν είναι μέλος της Ε.Ε., η τελευταία δεν μπορεί να επέμβει, όπως τόνιζαν άλλωστε ευρωπαϊκές πηγές προ μηνός. Η βολική αυτή εξέλιξη για την Ε.Ε. μιας μονομερούς ενέργειας όμως έχει προκαλέσει τον εγκλωβισμό εκατοντάδων, αν όχι χιλιάδων ανθρώπων, που δεν έχουν ή δεν είναι καταγεγραμμένοι να έχουν την επιθυμητή εθνικότητα και η χώρα μας, αποδεχόμενη το αποτέλεσμα της μονομερούς αυτής ενέργειας, υποκύπτει στην επιστροφή της κράτησης- για την οποία δεχόταν έτσι κι αλλιώς πιέσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους της, και στο άνοιγμα των κέντρων κράτησης.
Από τη άλλη, οι προσφυγικές ροές συνεχίζουν σχεδόν αμείωτες να φτάνουν από την Τουρκία. Οι συμφωνίες της Τουρκίας με την Ε.Ε. για τη βοήθεια που η τελευταία θα χορηγούσε για να μειωθούν οι ροές, ωστόσο, δημιουργούν προβληματισμό παρακολουθώντας τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Τουρκία, η οποία έχει επικεντρωθεί στις διώξεις Κούρδων, πολιτικών και υποστηρικτών του HDP, ενώ την Παρασκευή το BBC αποκάλυψε πως η Τουρκία συλλαμβάνει, κρατά και κακοποιεί Σύρους πρόσφυγες, φτάνοντας μάλιστα και στην απελασή τους στη Συρία!
Μετά την Κόρινθο, άνοιξε και το κέντρο κράτησης στο Παρανέστι
Επιστρέφοντας στα της χώρας μας, η κράτηση επαναϋιοθετήθηκε μόνο για τους πολίτες χωρών του Μαγκρέμπ, όπως διαπιστώσαμε και ιδίοις όμμασι στο στρατόπεδο της Κορίνθου, με σκοπό "να δοθεί το μήνυμα", όπως δηλώνει ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γ. Μουζάλας ότι θα κρατούνται και θα επιστρέφονται στην Τουρκία μέσω της επανεισδοχής -προ 10 ημερών είχαμε την επανεισδοχή 43 Μαροκινών και Αλγερινών- ή μέσω διοικητικής απέλασης (αν η Τουρκία δεν δεχθεί) ή εθελούσιας επιστροφής στη χώρα τους. Ωστόσο, το μήνυμα αυτό φαίνεται να έχει αποδέκτες μόνο τις χώρες του Μαγκρέμπ, καθώς, όπως είδαμε, το Πακιστάν δεν συμφωνεί εύκολα σε επιστροφές πολιτών του και πολίτες του δεν κρατούνται πια. Το μήνυμα αυτό διαλύει όμως το επιχείρημα περί μεταναστών που κρατούνται για ποινικά αδικήματα, καθώς, όπως μαθαίνουμε στο στρατόπεδο Κορίνθου, που την περασμένη Τετάρτη είχε 383 κρατουμένους, μετά τους πρώτους 120 που μεταφέρθηκαν από το Τάε Κβον Ντο, οι υπόλοιποι έχουν μεταφερθεί κατευθείαν από τα νησιά μετά την ταυτοποίησή τους στα κέντρα καταγραφής - ταυτοποίησης με συνοδεία μάλιστα αστυνομικών. Τις πύλες του έχει ξανανοίξει και το κέντρο κράτησης στο Παρανέστι, που αυτή τη στιγμή έχει 80 κρατουμένους, πολίτες των χωρών του Μαγκρέμπ που έχουν συλληφθεί στη Βόρεια Ελλάδα, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ενώ οι ίδιες πηγές σημείωναν ότι αναμένεται και το άνοιγμα ακόμα ενός κέντρου κράτησης.
Αυτό όμως που επίσης διαπιστώσαμε στο κέντρο κράτησης Κορίνθου είναι ότι οι κρατούμενοι μετανάστες, στην πλειονότητά τους νεαροί, με μέσο όρο ηλικίας 23-24 ετών (με καταγγελίες και για ανηλίκους), κρατούνται υπό άθλιες συνθήκες, με λιγοστό φαγητό που παρέχεται από τον στρατό και από catering που πληρώνει η Εκκλησία, και σε πανβρόμικους θαλάμους. Θυμίζουμε ότι η πρόσφατη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει ουσιαστικά απαγορεύσει στην αστυνομία να προσφέρει σίτιση αλλά και δυσκολεύεται να πληρώνει υπηρεσίες καθαριότητας, κάτι που είναι άλλωστε ορατό και στα αστυνομικά τμήματα όλης της χώρας. Στο στρατόπεδο γιατρός δεν υπάρχει ενώ η πλειονότητα των κρατουμένων πάσχει από δερματικά προβλήματα, με πολλούς να έχουν εμφανή εξανθήματα!
Το Δουβλίνο που παραμονεύει
Την εβδομάδα που μας πέρασε η Γερμανία αποφάσισε να παρατείνει για έξι μήνες την αναστολή εφαρμογής του κανονισμού του Δουβλίνου για την Ελλάδα, αντί δώδεκα που έκανε μέχρι τώρα.
Αυτό σημαίνει ότι μέχρι τις 30 Ιουνίου αναστέλλεται η επιστροφή μεταναστών από τη Γερμανία προς την Ελλάδα. Την ίδια ώρα, η Κομισιόν, στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων του 2016, σημείωνε πως μέχρι τον Μάρτιο αναμένονται οι προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του Δουβλίνου, στο πλαίσιο των εργασιών της για τη δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος ασύλου.
Ωστόσο, η επιστροφή της εφαρμογής του κανονισμού -όπως είναι αυτή τη στιγμή, για την επαναπροώθηση προσφύγων στη χώρα μας, με δεδομένο ότι μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοπεί η προσφυγική ροή και ότι η μετεγκατάσταση δεν προχωρά, θα σημαίνει ότι δεν θα μιλάμε για χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες αυτή τη φορά, αλλά για εκατομμύρια.
Διαβάστε περισσότερα στο avgi.gr