Λόγω χαρακτήρος, όπως και ο Ανατολικογερμανός αντικαθεστωτικός ποιητής Βολφ Μπίρμαν, «αισθήματα έχω αδελφικά για της Ασφάλειας τα φτωχά λαγωνικά που με χιόνια με βροχές να με φυλάνε έχουν διαταγές»...
Τα «αδελφικά» αισθήματά μου για τα λαγωνικά της Ασφάλειας είχαν εκδηλωθεί από πολύ νωρίς στα τέλη της δεκαετίας του '70 όταν, ως κνίτες μαθητές, τις νύχτες κάναμε αφισοκόλληση στους σκοτεινούς δρόμους της Ελευσίνας και διαρκώς από πίσω μας έπεφταν τα φώτα του αυτοκινήτου της Ασφάλειας με τον κυρ Μπάμπη τον «μπασκίνα»! Ηταν η πρώτη «ιδεολογική» σύγκρουση με τους «συντρόφους» μου. Εκείνοι έλεγαν ότι ο Μπάμπης μας «παρακολουθεί», γιατί είναι με τους «κακούς» και εγώ επέμενα ότι μας «προστατεύει» από τους κακούς! Εκείνοι θεωρούσαν ότι ο «κακός» είναι το κράτος που το εκπροσωπούσε ο Μπάμπης ο ασφαλίτης και εγώ έλεγα ότι το «όργανο» του κράτους μας προστατεύει από τους «κακούς» που ήταν οι επενίτες του Ασπροπύργου, καθώς μας λιάνιζαν στο ξύλο όταν κατάφερναν να μας ξεμοναχιάζουν...
Οι σύντροφοι και οι «δυνάμεις του κακού»
Αυτή η ιδεολογική μαθητική σύγκρουση κράτησε για χρόνια, χωρίς να βγάζουμε άκρη... Μόνο που σήμερα, 35 χρόνια μετά, τα «συντρόφια» μου ως εξέχοντες παράγοντες της κρατικής μηχανής φυλάσσονται από τις δυνάμεις του... κακού!!! Πού είναι ο μπαρμπα-Κώστας ο Βάρναλης να αναφωνήσει: «Αχ πού 'σαι νιότη που δειχνες πως θα γινόμουν άλλος»...
Και γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Διότι με αφορμή τα «μπουμπουνητά» και τις «αστραπές» Πανούση σε συνδυασμό με το μακελειό στο Παρίσι και την αεροπορική τραγωδία στο Σινά ένιωσα την ανάγκη να σας εκμυστηρευτώ ορισμένες σκέψεις που κάνω καιρό τώρα, καθώς καθημερινά περνάω έξω από το κτίριο της Κατεχάκη.
Δεν ντρέπομαι και δεν φοβάμαι να σας πω ότι με το που ξέσπασε ο θόρυβος από τις αποκαλύψεις Πανούση αβίαστα ένιωσα την ανάγκη να υπερασπιστώ την αποστολή και το έργο του προσωπικού των κρατικών υπηρεσιών που ασχολούνται με την πάταξη της τρομοκρατίας! Αναλογίζομαι ότι είναι παιδιά της «διπλανής πόρτας», των 800 ευρώ, που καθημερινά βάζουν το κεφάλι τους στον ντορβά και παίζουν με τη φωτιά.
Δεν ξέρω πώς λειτουργεί τούτη εδώ η υπηρεσία και ούτε θέλω να μάθω, όμως με πυξίδα τη λογική υποθέτω ότι:
- Το «εύκολο» είναι να παρακολουθούν τα «δικά μας παιδιά», τους αντιεξουσιαστές στις γιάφκες και τα κοινόβια που είναι διάσπαρτα ανά την επικράτεια.
- Το «δύσκολο» είναι να έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα στο κυνήγι της διεθνούς τρομοκρατίας, καθώς η χώρα μας είναι γεωστρατηγικό πέρασμα.
Τα «δικά μας παιδιά» και οι αδίστακτοι ισλαμιστές
Θέλω να πιστεύω ότι η ιεράρχηση των στόχων της «δεσποινίδας Κατεχάκη» θέτει ως κύριο μέλημά της τον εντοπισμό, την παρακολούθηση και την εξάρθρωση των ξένων τρομοκρατικών δυνάμεων που εισέρχονται, εκπαιδεύονται και εξορμούν από ελληνικό έδαφος. Οχι ότι ο έλεγχος της δράσης των Ελλήνων αντιεξουσιατών πρέπει να παραμεριστεί ώστε να είναι ανεξέλεγκτοι. Ομως νομίζω ότι είναι κοινή πεποίθηση πως τα «δικά μας παιδιά» δεν έχουν καμία σχέση με τους ισλαμιστές μακελάρηδες, που ενδεχομένως να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στη χώρα μας.
Υπάρχει και μία άλλη ανθρώπινη παράμετρος. Οι εγχώριοι αντιεξουσιαστές, παιδιά κυρίως οικογενειών της μικρομεσαίας τάξης, με την εν γένει δράση τους στα κοινόβια και με την ανθρωπιστική βοήθεια που παρέχουν σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού κάλλιστα θα μπορούσαν να έχουν κερδίσει -και ίσως ήδη το έχουν πετύχει- τις καρδιές των «οργάνων» της τάξης, όπως κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο που οι διωκόμενοι προσηλύτιζαν τους διώκτες τους...
Κοινή δράση για το καλό της χώρας
Μπορεί να εμφανίζομαι αιθεροβάμων, άσχετος με το τι πρεσβεύει και πώς δρα ο αντιεξουσιαστικός χώρος ή ποια είναι τα στερεότυπα και οι αγκυλώσεις στη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών ασφαλείας, όμως με πυξίδα την κοινή λογική και με το θάρρος της γνώμης μου τολμώ να αναρωτηθώ δημοσίως: «Θα ήταν ανέφικτο μπροστά στο φάντασμα της μπούρκας να υπάρξει από κοινού δράση ασφαλιτών και αντιεξουσιαστών για την περιφρούρηση της χώρας από τις δυνάμεις του κακού»...
Δύσκολα μπορώ να δεχτώ ότι υπάρχουν δυνάμεις στον αντιεξουσιαστικό χώρο που θα μπορούσαν να ερωτοτροπούν ή να συνεργαστούν με το ISIS.
Οπως έχουν έρθει τα πράγματα με τη διεθνή τρομοκρατία και τον ακήρυχτο πόλεμο του ισλαμικού φονταμενταλισμού, νομίζω ότι η ΕΥΠ δεν έχει άλλη επιλογή από το να προστατεύει τον αντιεξουσιαστικό χώρο από ξένες επιρροές και κυρίως από τους τζιχαντιστές.
ΔΗΜΟΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ
[email protected]
ethnos.gr