"ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ"
Η Γιαγιά μας κουράστηκε.Θέλει να γείρει το κεφάλι της στα στήθια του παππού που έχει καρφωμένα πίσω τα μάτια του μπας και ξεχωρίσει τίποτα από την στεριά τίποτα από τα Κιμιντένια. ..
Η γιαγιά γέρνει το κεφάλι της να ακουμπήσει στα στήθια που την προστατέψανε όλες τις μέρες της ζωής της.Κάτι την εμποδίζει και δεν μπορεί να βρεί το κεφάλι ησυχία. Σαν ένας βόλος να είναι κάτω από το πουκάμισο του γέροντα.
-Τι είναι αυτό εδώ; Ρωτά σχεδόν αδιάφορα. ..
-Δεν είναι τίποτα, λέει δειλά ο παππούς, σαν παιδί που έφταιξε. Δεν είναι τίποτα. Λίγο χώμα είναι.
-Χώμα!
Ναι,λίγο χώμα από την γη τους.Για να φυτέψουν ένα βασιλικό της λέει,στο ξένο τόπο που πάνε. Για να θυμούνται.. . .
Γη,Αιολική Γη,Γη του τόπου μου.
ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ
Απόσπασμα από το βιβλίο ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ . . Ένα βιβλίο που όποιος το διάβασε και εκτέλεσε και υπηρεσία στην Ειδομένη,σίγουρα κάνει συνηρμούς.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας πω πως καμία σχέση δεν έχει η εικόνα που περνάει από την τηλεόραση με την πραγματικότητα. Από κοντά είναι πολύ πιο τραγικά τα πράγματα για αυτούς τους ανθρώπους.Στηβαγμένοι μπροστά σου με μωρά παιδιά αγκαλιά,άλλοι ηλικιωμένοι,άλλοι πάλι μόνοι τους.Όλοι τους όμως έχουν τον ίδιο σκοπό, να περάσουν απέναντι και να πάνε εκεί που οι ίδιοι νομίζουν πως θα βρουν την δική τους Ιθάκη. Μωρά φασκιωμένα με ότι μπορεί να τα προστατέψει από τις χαμηλές θερμοκρασίες.Μάτια που σε κοιτάν και σε σκλαβώνουν,που παρακαλάς αυτά τα ίδια να σταματήσουν να εστιάζουν σε εσένα. Παιδάκια να κλαίνε από την αποπνικτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν οι φωτιές.Γυναίκες που τις πρόσφερες την διοικητική σου μέριμνα και σου έλεγαν ευχαριστώ στα ελληνικά. Οικογένειες που παρέκαμπτες την σειρά για να τις περάσεις και προσπαθούσαν να σου φιλήσουν το χέρι για τα λίγα μέτρα γης που τους προώθησες,αλλά για εκείνους ήταν ένα βήμα πιο μακρυά από την κόλαση που ζούσαν.
Είμαι 17 χρόνια αστυνομικός, μετά την αποφοίτησή μου από την σχολή υπηρέτησα μόνο στις δύο διευθύνσεις αστυνομικών επιχειρήσεων της χώρας μας. Έχω δουλέψει πολλές συνεχόμενες ώρες, σε πολύ δύσκολες και λεπτές καταστάσεις αλλά η χθεσινοβραδυνή μου υπηρεσία ήταν η πιο δύσκολη. . Ανθρώπινα και μόνο, παραμερίζοντας τις πολλές ώρες ορθοστασίας.Ήταν 10 ώρες που δεν ένιωθες αστυνομικός, λειτουργούσες με το ανθρώπινο ένστικτό σου.Ένας μαροκινός μάλιστα αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει προσπαθώντας να αναρριχηθεί σε στύλο του ΟΣΕ με ηλεκτροφόρα καλώδια. Με την έγκαιρη επέμβασή μας όμως το αποτρέψαμε.19 ετών νέος και όταν τον ρώτησα γιατί πήγε να σκοτωθεί μου είπε εγώ έχω πεθάνει από τότε που μπήκα στην Τουρκία.
Οποίος μεγαλοσχήμων λέει πως κατανοεί τους μετανάστες από το σπίτι του,το γραφείο του,την εκπομπή του,βόλεψή του γενικά δεν τον πιστεύω . .Αν δεν κάτσεις μαζί τους στο πέρασμά τους από την χώρα μας δεν μπορείς να πάρεις ούτε μυρωδιά από το τι περνάν αυτοί οι άνθρωποι.
Η συντριπτική πλειοψηφία όλων εμάς που εμπλεκόμαστε με την ομαλή ροή των μεταναστών αύριο θα λάβουμε μέτρα για την 6 Δεκέμβρη. Θα δεχθούμε και πάλι το μένος του πλήθους,θα μας βρίζουν με τις γνωστές εκφράσεις όμως όλοι μας ξέρουμε πως στις δύσκολες ώρες που πέρασε η χώρα εμείς κρατήσαμε την δημοκρατία. Η αστυνομία σε αυτόν τον Αρμαγεδδώνα
του μνημονίου είναι το μόνο ίσως κύτταρο μαζί με τον τομέα της υγείας που παρόλες τις περικοπές έμεινε να δουλεύει σαν ρολόι.
Συνάνθρωποι πολίτες μην φοβάστε έναν οργανισμό που έχει μηχανισμό αυτοκάθαρσης. Να φοβάστε όλους εκείνους τους ξεχασιάρηδες που αποφασίζουν για εσάς χωρίς εσάς.
Πολλά συγχαρητήρια στους πραγματικούς ήρωες απασχολούμενους στην Ειδομένη,και όχι μόνο εκεί, των ΜΚΟ.Κάνουν πολύ καλή δουλειά και τους αξίζουν πολλά μπράβο.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΕΧΛΙΒΑΝΑΚΗΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΠΟΑΣΥ
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕΤΑΘΕΣΕΩΝ ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΑΣΠΑ