βραβεία και οικονομικές ενισχύσεις από τον Όμιλο Φίλων Ελληνικής Αστυνομίας Δυτικής Αττικής

 Αι­δε­σι­μό­τα­τε, κύριε υ­πουρ­γέ, κύ­ριοι βου­λευ­τές, κ. Δή­μαρ­χοι, κ. Γενικέ Γραμματέα Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Επιτελάρχα, Στρα­τη­γοί, κ. Τα­ξί­αρ­χοι, κ. Αξιωματικοί, Αστυνομικοί,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι, Α­γα­πη­τά Μέ­λη.

Ως πρό­ε­δρος του Ο­μί­λου, Φί­λων Ελ­λη­νι­κής Α­στυ­νο­μί­ας Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής σας κα­λω­σο­ρί­ζω στη ση­με­ρι­νή μας εκ­δή­λω­ση και σας ευ­χα­ρι­στώ ι­διαί­τε­ρα για την πα­ρου­σί­α σας.

Τό­σο ε­γώ ό­σο και το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο βρι­σκό­μα­στε στην ευ­χά­ρι­στη    θέ­ση, ό­πως κά­θε χρό­νο, να ορ­γα­νώ­σου­με την εκ­δή­λω­ση κο­πής της πρω­το­χρο­νιά­τι­κης πί­τας και να α­πευ­θύ­νου­με τις κα­θιε­ρω­μέ­νες, αλ­λά και ε­γκάρ­διες ευ­χές μας, σε ό­λο το  προ­σω­πι­κό της Ελ­λη­νικής Α­στυ­νο­μί­ας.

Να τους ευ­χη­θού­με ο και­νού­ριος χρό­νος να τους χα­ρί­σει α­το­μι­κή και οι­κο­γε­νεια­κή υ­γεί­α και ευ­τυ­χί­α στον κα­θέ­να χωριστά, αλλά και με αισιοδοξία και δύ­να­μη στον δύσκολο α­γώ­να τους, ώστε το Σώ­μα της Ελ­λη­νι­κής Α­στυ­νο­μί­ας να αναδειχθεί για μία α­κό­μη χρο­νιά α­ντάξιο της α­πο­στο­λής του και των προσ­δο­κιών της κοινωνίας.

Η πα­ρου­σί­α σας, κα­θώς και η στή­ρι­ξη των 2.000 και πλέον με­λών μας,  μας  ε­νι­σχύ­ουν η­θι­κά για να συνεχίσουμε με με­γα­λύ­τε­ρη ε­πι­μο­νή το έρ­γο μας, τη στή­ρι­ξη δη­λα­δή του έρ­γου της Ελ­λη­νι­κής Α­στυνο­μί­ας, ε­νός θε­σμού, ο ο­ποί­ος έ­χει τα­χθεί να προ­στα­τεύ­ει τα πο­λυ­τι­μό­τε­ρα α­γα­θά των Ελ­λή­νων  πο­λι­τών,   ό­πως ορίζουν το Σύ­νταγ­μα και οι νό­μοι.

Δε θα πρέ­πει να ξε­χνά­με, ό­τι η α­σφά­λεια των πο­λι­τών εί­ναι κοι­νω­νι­κό α­γα­θό, έ­να α­γα­θό που δεν εί­ναι δε­δο­μέ­νο, αλ­λά χρειά­ζε­ται να ε­πι­βε­βαιώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά με σκλη­ρό α­γώ­να και συ­νε­χείς προ­σπά­θειες.

Αυ­τές, λοι­πόν, τις προ­σπά­θειες του προ­σω­πι­κού της Ελ­λη­νι­κής Α­στυ­νο­μί­ας στη­ρί­ζου­με η­θι­κά, α­γω­νι­ζό­μα­στε για την μεγαλύτερη κα­τα­ξί­ω­ση και α­πο­δο­χή του θε­σμού α­πό ό­λο το κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο και ταυ­τό­χρο­να, στο βαθ­μό του  δυ­να­τού, ερ­χό­μα­στε αλ­λη­λέγ­γυοι στους δο­κι­μα­ζό­με­νους α­στυ­νο­μι­κούς υ­παλ­λή­λους και τις οι­κο­γένειές τους. Για να εκ­πλη­ρώ­σει ο α­στυ­νο­μι­κός τις προσ­δο­κί­ες της κοι­νω­νί­ας, πρέ­πει πρω­ταρ­χι­κά να νιώ­θει ό­τι η κοι­νω­νί­α τον στη­ρί­ζει.  Και αυ­τό κά­νει ε­δώ και δε­κα­ε­τί­ες ο ΄Ο­μι­λός μας.

Οι δυ­σμε­νείς διε­θνείς συ­γκυ­ρί­ες, η οι­κο­νο­μι­κή κρί­ση που διέρχεται για έβδομο χρόνο η χώ­ρα μας, και ταυτόχρονα η έξαρση του προσφυγικού ζητήματος, συν­θέ­τουν έ­να πρωτόγνωρο σκη­νι­κό δο­κι­μα­σί­ας για την ελ­λη­νι­κή κοινωνία και τις αρχές που όχι η χώρα μας μόνη της αλλά ούτε η Ευρώπη συνολικά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Η βί­α ε­γκλη­μα­τι­κή και τρο­μο­κρα­τι­κή και γε­νι­κά η κοι­νω­νι­κή α­τα­ξί­α, φαι­νό­με­να κοι­νω­νι­κά,  ε­νι­σχύ­ο­νται α­πό την αρ­νη­τι­κή συ­γκυ­ρί­α και εμ­φα­νί­ζο­νται και πά­λι α­πει­λη­τι­κά για τα α­το­μι­κά και συλ­λο­γι­κά μας δι­και­ώ­μα­τα.

Η ε­γκλη­μα­τι­κό­τη­τα ε­νι­σχυ­μέ­νη α­πό την οι­κο­νο­μι­κή κρίση υ­πο­νο­μεύ­ει τον κοι­νω­νι­κό ι­στό, α­πει­λεί τα α­το­μι­κά δι­καιώ­μα­τα και τις ε­λευ­θε­ρί­ες μας. Ταυτόχρονα το ρευστό διεθνές περιβάλλον, η βί­α που εί­ναι διαρ­κώς πα­ρού­σα, διευκολύνει τη  διεθνή τρο­μο­κρα­τί­α που στρέφεται ευθέως  κατά της ανθρωπότητας με θύματα αθώους πολίτες.

Α­πέ­να­ντι σε αυ­τά τα προ­βλή­μα­τα που α­ντι­με­τω­πί­ζει η κοι­νω­νί­α μας,  η α­πά­ντη­ση δεν μπο­ρεί πα­ρά να εί­ναι μί­α: «δη­μο­κρα­τι­κή ε­πα­γρύ­πνη­ση, υ­ψη­λό αί­σθη­μα κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης, αλ­λη­λεγ­γύ­η, συ­νερ­γα­σί­α και συλ­λο­γι­κή δρά­ση».

Κατ’ ε­ξο­χήν αρ­μό­διος φο­ρέ­ας, για την α­ντι­με­τώ­πι­ση της ε­γκλη­μα­τι­κό­τη­τας και των α­πει­λών κα­τά του δη­μο­κρα­τι­κού μας πο­λι­τεύ­μα­τος εί­ναι η Ελ­λη­νι­κή Α­στυ­νο­μί­α, και κατ’ ε­πέ­κτα­ση το σύ­νο­λο των Σω­μά­των Α­σφα­λεί­ας.

Πρό­κει­ται για έ­να α­γώ­να που δί­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά υ­πό α­ντί­ξο­ες συν­θή­κες και σε έ­να πε­ρι­βάλ­λον που δεν εί­ναι πά­ντα φι­λι­κό. Πρό­κει­ται για έ­να α­γώ­να που, δυ­στυ­χώς, έ­χει ο­λο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ρο κό­στος σε αί­μα και πό­νο. Το τίμημα είναι βαρύ, και κάθε χρόνο η Ελ­λη­νι­κή Α­στυ­νο­μί­α έχει νε­κρούς και τραυ­μα­τί­ες, θύματα του καθήκοντος.

Η Ελ­λη­νι­κή Α­στυ­νο­μί­α, για να α­ντι­με­τω­πί­σει α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά τις προ­κλή­σεις που α­πει­λούν την κοι­νω­νί­α μας, έ­χει κατ’ ε­ξο­χήν, α­νά­γκη α­πό την η­θι­κή συμπαράσταση ό­λων μας. Να νιώ­θουν, δη­λα­δή, οι άν­δρες και γυ­ναί­κες  α­στυ­νο­μι­κοί ό­τι δεν εί­ναι μό­νοι τους.

Να αι­σθά­νο­νται  ό­τι η κοι­νω­νί­α, α­να­γνω­ρί­ζει την προ­σφο­ρά τους και στη­ρί­ζειτο έρ­γο τους.

Να νιώ­θουν  πε­ρή­φα­νοι γι’ αυ­τό που κά­νουν:   Την προ­σφο­ρά τους στο κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο.

Ο Ό­μι­λος, Φί­λων Α­στυ­νο­μί­ας Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής, βρί­σκε­ται α­πό την πρώ­τη στιγ­μή κο­ντά - η­θι­κά και υ­λι­κά - στα θύ­μα­τα της ε­γκλη­μα­τι­κής βί­ας, προ­σφέ­ρο­ντας το «στέ­φα­νο τι­μής» στους α­στυ­νο­μι­κούς ε­κεί­νους, που   δια­κρί­θη­καν, εί­τε με την αυ­το­θυ­σί­α που ε­πέ­δει­ξαν κα­τά την  ε­κτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων τους, εί­τε με την α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της δρά­σης τους.

Τι­μώ­ντας τους α­στυ­νο­μι­κούς αυ­τούς, εί­μα­στε α­πο­λύ­τως βέ­βαιοι ό­τι  εκ­φρά­ζο­υ­με το κοι­νω­νι­κό αί­σθη­μα, για­τί ζού­με και ερ­γα­ζό­μα­στε σε μια  κοι­νω­νί­α ό­που ο α­γώ­νας για την ε­πι­βί­ω­ση κερ­δί­ζε­ται με κό­πο και θυ­σί­ες.  Δεν εί­μα­στε έ­ξω α­πό την κοι­νω­νί­α μας. Α­πο­τε­λού­με μέ­λη του πιο σκλη­ρά  δο­κι­μα­ζό­με­νου πυ­ρή­να της, και έ­χου­με α­πό­λυ­τη ε­πί­γνω­ση, του πώς σκέ­πτε­ται και αι­σθά­νε­ται ο ερ­γα­ζό­με­νος λα­ός. Γνω­ρί­ζου­με λοι­πόν, πως οι  ερ­γα­ζό­με­νοι συ­μπο­λί­τες μας συ­στρα­τεύ­ο­νται με το προ­σω­πι­κό του Α­στυ­νο­μι­κού Σώ­μα­τος, για έ­να κα­λύ­τε­ρο αύ­ριο.

Για το λό­γο αυ­τό, βρι­σκό­μα­στε κο­ντά του, η­θι­κά και υ­λι­κά, στο μέ­τρο των   δυ­να­το­τή­των μας. Μπο­ρεί οι υ­λι­κές μας δυ­να­τό­τη­τες να εί­ναι πε­ριο­ρι­σμέ­νες, η ψυ­χή μας ό­μως, εί­ναι α­πε­ριό­ρι­στα ευ­γνώ­μων γι’ αυ­τούς που α­γρυ­πνούν για την ε­ξα­σφά­λι­ση των α­το­μι­κών και συλ­λο­γι­κών μας ε­λευ­θε­ριών και δι­καιω­μά­των.

      Κυρίες και κύριοι, με την ευκαιρία της κοπής της αγιοβασιλόπιτας, ο Όμιλος μας, έχει καθιερώσει επίσης να επιβραβεύει σημαντικές προσωπικότητες που πρόσφεραν ή προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, στο Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας και της κοινωνίας γενικότερα, σαν δείγμα ηθικής καταξίωσης και αποδοχής της προσφοράς των υπηρεσιών τους.

      Έτσι και  φέτος επιλέξαμε να βραβεύσουμε τονΓενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Τζανέτο Φιλιππάκο, για τη διαχρονική συνεργασία με τον Όμιλο μας και τις εξαίρετες υπηρεσίες του στην Ελληνική Αστυνομία και στην κοινωνία.

Τον Αντιστράτηγο ε.α. πατέρα Ιωάννη Κοκκώνη για την διαχρονική συνεργασία με τον Όμιλο μας, και τις εξαίρετες υπηρεσίες του στην Ελληνική Αστυνομία.

        Τέλος ο Όμιλός μας προσφέρει και εφέτος στο Σύλλογο Φίλων Παιδιώνμε καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ»,οικονομική βοήθεια για την ενίσχυση του  πολύπλευρου κοινωνικού και ανθρωπιστικού έργου που προσφέρει τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, σε συνέχεια της τιμητικής βράβευσης το προηγούμενο έτος.

Σε ε­λά­χι­στη α­να­γνώ­ρι­ση, του έρ­γου της Ελ­λη­νι­κής Α­στυ­νο­μί­ας: 

(1)              Α­πο­νέ­μου­με, τι­μη­τι­κή πλα­κέ­τα και χρη­μα­τι­κό βο­ή­θη­μα,                     στην οι­κο­γέ­νεια του πεσόντος στο καθήκον Ανθυπαστυνόμου Ευστάθιου Λαζαρίδη του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, που τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι και κατέληξε μετά από πολυετή νοσηλεία

(2)             Προσφέρουμε, χρη­μα­τι­κό βο­ή­θη­μα σε σοβαρά τραυ­μα­τι­σμέ­νους         α­στυ­νο­μι­κούς

(3)                   Πα­ρέ­χου­με, οι­κο­νο­μι­κή ε­νί­σχυ­ση, σε τέσσερα ορ­φα­νά παι­διά                  

(4)            Βρα­βεύ­ου­με, δεκατρείς α­στυ­νο­μι­κούς, που δια­κρί­θη­καν στην ε­κτέ­λε­ση της υ­πη­ρε­σί­ας τους, και α­πέ­σπα­σαν τα ευ­με­νή σχό­λια του κοι­νού και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

(5)       Και τέ­λος, εί­κο­σι δύο παι­διά α­στυ­νο­μι­κών, της πε­ριο­χής μας, που         ει­σή­χθη­σαν σε Α­νώ­τατα εκ­παι­δευ­τι­κά Ι­δρύ­μα­τα της χώ­ρας, με τι­μη­τι­κά    δι­πλώ­μα­τα και χρη­μα­τι­κά βρα­βεί­α.

 Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Ο Ό­μι­λός μας δεν προ­σφέ­ρει πολ­λά. Προ­σφέ­ρειό­μως, στο μέ­τρο των  δυ­νά­με­ών του, την ε­κτί­μη­σή του, στο έρ­γο που ε­πι­τε­λούν στον τό­πο μας οι Α­στυ­νο­μι­κές Υ­πη­ρε­σί­ες, την η­θι­κή του στή­ρι­ξη, στις προ­σπά­θειες                       α­ντι­με­τώ­πι­σης κά­θε μορ­φής βί­ας ή α­πει­λής και, τέ­λος, την έ­μπρα­κτη  συ­μπα­ρά­στα­σή του, στους α­στυ­νο­μι­κούς και τις οι­κο­γέ­νειές τους, που καθ’ οιον­δή­πο­τε τρό­πο δο­κι­μά­ζο­νται.

Θέ­λω να ευχα­ρι­στή­σωτην πο­λι­τι­κή και φυ­σι­κή η­γε­σί­α της  Ελ­λη­νι­κής  Α­στυ­νο­μί­ας, τη Διεύ­θυν­ση Επικοινωνίας του Αρ­χη­γεί­ου για την ά­ρι­στη      συ­νερ­γα­σί­α που υ­πάρ­χει με­τα­ξύ μας.

Ευ­χα­ρι­στώ ε­πί­σης, τα μέ­λη και τους φί­λους του Ο­μί­λου μας, που με την      πα­ρου­σί­α τους τι­μούν τη ση­με­ρι­νή μας εκ­δή­λω­ση. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τους φίλους που προσέφεραν χρηματικά για τους σκοπούς  του Ομίλου μας και την επιτυχία της σημερινής εκδήλωσης, σε μια δύσκολη εποχή λόγω της οικονομικής κρίσης,  και εύ­χο­μαι σε ό­λους σας, α­το­μι­κή και οι­κο­γε­νεια­κή     υ­γεί­α, και ε­πι­τυ­χί­α στους στό­χους σας.    Ότι κα­λύ­τε­ρο για το 2016.

Ο Όμιλος μας κι εγώ προσωπικά οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κυρία Φωτεινή Γεωργαντά για την ευγενική παρουσίαση της σημερινής εκδήλωσης.